ชาวบ้านจำนวนหนึ่งขุดแต่งคูน้ำอยู่ข้างวัด ขุดไปได้ไม่นานก็ได้ค้นพบพระพุทธรูปองค์หนึ่ง เป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน งดงาม สมบูรณ์แบบหาที่ติมิได้ จึงนำประดิษฐานไว้ในอุโบสถ ประชาชนที่ทราบข่าวต่างหลั่งไหลกันมาบูชาสักการะ ทุกคนที่ได้มาเห็นพระพุทธรูปองค์นี้ต่างพากันออกปากยกย่องชมเชยความงามอยู่ไม่ขาดปาก

     แต่กระทาชายนายหนึ่งเป็นคนช่างติ แกยืนพินิจพระพุทธรูปอยู่นานก็หาช่องติไม่ได้ เดินวนไปวนมาอยู่ร่วมชั่วโมงก็นึกขึ้นมาได้ จึงโพล่งขึ้นท่ามกลางประชาชนว่า

     “พระพุทธรูปองค์นี้สวยงามล้ำเลิศอย่างที่ท่านทั้งหลายว่าจริงๆ แต่ข้าว่านะ ถึงอย่างไรก็ยังมีที่ให้ติอยู่ดีแหละวะ”

     “งามขนาดนี้ยังมีอะไรให้ติอีกหรือพ่อคุณ” เสียงใครคนหนึ่งถามขึ้น

     “มีสิ พระพุทธรูปองค์นี้ถึงจะงามอย่างไร แต่ก็ยังมีข้อเสียคือ พูดไม่ได้อยู่ดีแหละ”

     เขาว่าพลางยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า แล้วเดินแหวกฝูงชนออกมา ใครคนหนึ่งรำพึงตามหลังว่า

     “นี่แหละนะที่พระท่านว่า นัตถิ โลเก อนินทิโต คนไม่ถูกติ ไม่มีในโลก เฮ้อ”

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0