ธรรมะทวิสเตอร์
- Loading...
ปฏิทินธรรมะ
 | กุมภาพันธ์ 2012 |  |
| Su | Mo | Tu | We | Th | Fr | Sa |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||
ติดต่อเราได้ที่
หอจดหมายเหตุ
พุทธทาส อินทปัญโญ
สวนวชิรเบญทัศ (สวนรถไฟ)
ถนนนิคมรถไฟสาย ๒
แขวงจตุจักร เขตจตุจักร
กรุงเทพฯ ๑๐๙๐๐
แผนที่และการเดินทาง:
โทรศัพท์: ๐-๒๙๓๖-๒๘๐๐
โทรสาร: ๐-๒๙๓๖-๒๙๐๐
อีเมล์: info@bia.or.th
เว็ปไซต์: www.bia.or.th
www.dhamma4u.com
เข้าสู่ระบบ
สถิติการเข้าชม
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 1425156
เรามี 48 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
กัลยาณมิตร
| Designed by: |
| บทเรียนสองบท |
 |
 |
| รวมบทความ - บทความน่าสนใจอื่นๆ |
| เขียนโดย webmaster |
| วันพฤหัสบดีที่ 01 ตุลาคม 2009 เวลา 15:35 |
 ในโลกนี้มีบทเรียนมากมายให้เราได้เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา สำหรับคนที่รักการเรียนรู้ ทุกครั้งที่ได้เรียนรู้และเกิดการเรียนรู้ใหม่ จึงมีชีวิตอยู่อย่างแสนรื่นรมย์ บทเรียนมากมายบรรดามีนั้น เมื่อกล่าวอย่างรวบยอดก็มีเพียงสองอย่างเท่านั้น นั่นคือ บทเรียนยาก และบทเรียนง่าย คนส่วนใหญ่มักพอใจที่จะเรียนบทเรียนง่าย แล้วจงใจหลับหูหลับตาสำหรับบทเรียนยากผลของการเลือกเรียนแต่บทเรียนง่ายๆ ก็คือ ทำให้ชีวิตขาดภูมิคุ้มกันต่อการเผชิญความทุกข์ ไม่มีทักษะในการแก้ปัญหาทั้งส่วนตัว ส่วนรวม และส่วนโลก แต่สำหรับคนที่ใจกว้างเปิดใจเรียนรู้ทั้งบทเรียนยากและบทเรียนง่าย จะทำให้รู้จักโลกและชีวิตทั้งสองด้านอย่างสมบูรณ์ ยิ่งผ่านบทเรียนยากมากมาย ยิ่งทำให้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการใช้ชีวิต เมื่อหลายปีก่อน สตรีสูงศักดิ์คนหนึ่ง ซึ่งถึงพร้อมทั้งชาติตระกูล การศึกษา หน้าตา การทำงาน ได้สมรสกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกของผู้มีอันจะกิน ความฝันของสามีภรรยาหนุ่มสาวก็คือ การมีลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจ ยิ่งถ้าเป็นลูกชายด้วยแล้วจะวิเศษมาก ต่อมาไม่นานภรรยาก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดลูกคนแรกซึ่งเขาเดินทางมาสู่โลกนี้พร้อมทั้งความยินดีปรีดาและความสลดใจในเวลาเดียวกัน ยินดีปรีดาเพราะเขาเป็นทารกน้อยเพศชาย แต่น่าสลดใจเพราะเขาไม่สมบูรณ์นักเมื่อแรกคลอดหมอจึงต้องนำเข้าตู้อบดูแลอย่างใกล้ชิดเป็นพิเศษ แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็มีชีวิตอยู่ได้เพียงไม่ถึงอาทิตย์ก็สิ้นบุญไป การมีลูกคงเป็นความสุขที่สุดของคนเป็นพ่อแม่ทุกคน แต่การเสียลูกก็คงเป็นความทุกข์ที่สุดเช่นเดียวกัน ทารกน้อยเป็นแก้วตาดวงใจของสองสามีภรรยาหนุ่มสาว ดังนั้น แม้จะคลอดมาลืมตาดูโลกเพียงไม่กี่วัน แต่เขาก็มีความสำคัญมากพอที่พ่อแม่ ซึ่งมาจากตระกูลที่สูงส่งจะจัดงานฌาปนกิจให้อย่างสมเกียรติ ในงานฌาปนกิจ ผู้เป็นพ่อยังพอมีกำลังใจต้อนรับแขก ทำกิจกรรมต่างๆ ได้ตามปกติ แต่ผู้เป็นแม่นั้น"ป่วยใจ" อย่างหนัก เธอถูกความทุกข์กัดกินใจนับแต่วันแรกที่เสียลูกจนไม่อาจครองกาย ครองใจ ให้หยัดยืนอย่างคนปกติทั่วไปได้ วันนั้น ก่อนการวางดอกไม้จันทน์หน้าหีบศพของลูกชายคนแรกผู้เป็นแก้วตายาใจ เธอก่นแต่ร้องห่มร้องไห้แทบไม่เป็นอันทำอะไร ทุกข์เพราะ "วิปโยค" จากคนอันเป็นที่รักปิดบังดวงใจของเธอจากการยอมรับความจริงอย่างแน่นหนาเสียจนเธอแทบไม่ได้ยินคำปลอบประโลมของใครต่อใครผู้ผ่านโลกมาก่อน แต่อย่างไรก็ตาม โบราณท่านว่า "ในโมงยามที่มืดมิดที่สุดนั้น อาจเป็นนิมิตหมายว่า ใกล้สว่างเต็มทีแล้ว" ขณะที่เธอกำลังหม่นหมองครองทุกข์อย่างถึงที่สุดนั่นเอง มรรคนายกก็มาเตือนเธอว่า จะมีการเทศน์หน้าศพก่อนการฌาปนกิจ ขอให้เธอเป็นตัวแทนจุดเทียนชัยหน้าธรรมาสน์หน่อย เธอปาดน้ำตา สามีประคองลุกขึ้นมาจุดเทียนส่องธรรม เมื่อแสงเทียนสว่างโพลงแล้ว ท่านเจ้าอาวาสจึงเมตตาแสดงธรรม ท่านเริ่มธรรมเทศนาเหมือนกับรู้ว่า ผู้เป็นแม่ของเจ้าตัวน้อยกำลังต้องการธรรมโอสถขนานเอกอย่างเร่งด่วนที่สุด หลวงพ่อท่านว่า "ชีวิตคนเรานั้น คือ การเดินทางไกล ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบการเดินทาง แต่เมื่อเกิดมาแล้ว เราทุกคนก็ต้องออกเดินทางด้วยกันทั้งนั้น เบื้องต้น เราทุกคนเดินทางมาจากชาติภพอื่น มาปฏิสนธิในครรภ์มารดา จากครรภ์มารดา เราก็เดินทางต่อมาสู่โลกมนุษย์ และในโลกมนุษย์นี่เอง การเดินทางไกลเพื่อไปสู่เป้าหมายสุดท้ายสองแห่งก็เกิดขึ้น เป้าหมายหนึ่งคือพระนิพพานอันเป็นสภาวะหมดทุกข์ หยุดการเวียนว่ายตายเกิดอย่างสิ้นเชิง อีกเป้าหมายหนึ่ง คือ การตายไปพร้อมกับกิเลสที่ยังคงรัดรึงใจเพื่อที่จะเวียนกลับมาเกิดใหม่เช่นนี้อีก ตลอดการเดินทางไกลนั้น เราทุกคนจะต้องบำเพ็ญตนเป็นนักเรียนน้อยๆ อยู่เสมอ เพราะหากเราไม่บำเพ็ญตนเป็นนักเรียนน้อยๆ ของโลก โลกจะประเคนความทุกข์เข้าใส่เราอย่างไม่ปรานีปราศรัย บางคนก็ทนได้ บางคนที่ทนทุกข์ไม่ได้ ก็ทำร้ายตัวเองจนแตกดับไปก่อนการอันควร ในโลกที่เราต่างพากันมาดำรงชีวิตอยู่นี้ มีบทเรียนให้นักเรียนของโลกอย่างพวกเราได้ลงทะเบียนเรียนอยู่สองบท หนึ่งคือ บทเรียนยาก สองคือ บทเรียนง่าย" แล้วหลวงพ่อก็กล่าวถึงใจความสำคัญของเทศนากัณฑ์พิเศษในวันนั้นของท่าน ซึ่งทำให้อาการหม่นหมองครองเศร้าของผู้เป็นแม่มือใหม่ปลาสนาการไปอย่างปาฏิหาริย์ ดังหนึ่ง แหวกเมฆออกก็พลันเห็นตะวันสว่างจ้า "บทเรียนง่ายๆ นั้น ใครๆ ก็อยากเรียน แต่บทเรียนยาก ใครต่อใครต่างพากันเบือนหน้าหนี ก็วันนี้ บทเรียนยากอันได้แก่การพลัดพรากจากคนอันเป็นที่รัก ซึ่งเป็นสัจธรรมที่จะต้องเกิดขึ้นกับเราทุกคนได้เดินทางมาถึงแล้ว หากเราไม่เปิดตา เปิดใจ เรียนรู้บทเรียนอันแสนยากนี้ไว้ ในวันหนึ่งข้างหน้า เราก็จะต้องมาเสียน้ำตาอย่างซ้ำซากเช่นวันนี้อีกไม่รู้จบสิ้น ขอให้เธอทั้งหลาย ปล่อยวางความโศก ความเศร้า ความเสียใจพิไรรำพันเสียเถิด ป่วยการเปล่าที่จะเศร้าหมองครองทุกข์ เปิดตา เปิดใจ ขึ้นมาบอกตัวเองว่า การจากไปของลูกชายผู้เป็นที่รักคือบทเรียนแสนยากที่เราจะต้อง "เรียนรู้ร่วมกัน" มีก็แต่การเรียนรู้โดยถือเขาเป็นครูเท่านั้น การจากไปของเขาจึงจะทำให้คนอย่างเราที่ยังอยู่ได้รับประโยชน์อันสูงสุด... บทเรียนยากนั้น มีคุณค่ายิ่งกว่าบทเรียนง่าย เพราะบทเรียนยากจะให้รางวัลเป็นความเข้มแข็งแก่หัวใจของเราในอนาคต และเป็นรากฐานอันมั่นคงที่จะทำให้เราแต่ละคนสร้างชีวิตอย่างมั่นคงและมีความสงบสุขเป็นกำไรในระยะยาว แต่บทเรียนง่าย จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกอันเป็นมายา เดี๋ยวฟู เดี๋ยวฟุบ เดี๋ยวหัวเราะ เดี๋ยวร้องไห้ อ่อนแอ และขาดภูมิคุ้มกันต่อความทุกข์..." หลังจากนั้น หลวงพ่อเทศนาต่อไปอีกยาวนาน แต่ผู้เป็นแม่ไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว พอฟังมาถึงตรงนี้ เธอเกิดสติขึ้นมาดังหนึ่งคนได้รับน้ำทิพย์ชโลมใจ เธอตื่นจากความหลับใหลต่อสัจธรรมของชีวิต พลางบอกตัวเองว่า "แม้ลูกจะเกิดมาอยู่กับแม่ได้เพียง 5 วัน แต่การมาของลูกทำให้แม่เกิดการเรียนรู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่จากนี้เป็นต้นไป แม่คงยอมรับได้กับการสูญเสียคนอันเป็นที่รักอีกกี่คนก็ได้ทั้งนั้น การจากไปของลูก คือ การเกิดขึ้นมาของแสงสว่างในทางธรรมในใจแม่แท้ๆ..." หญิงสาวปาดน้ำตา เปลี่ยนอิริยาบถ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ มือกระชับดอกไม้จันทน์ ยิ้มน้อยๆ ที่มุมปากกับตัวเองอย่างคนที่เจนต่อโลกและชีวิต พลางรำพึงในใจว่า "ลูกรัก แม่พร้อมแล้วสำหรับการวางดอกไม้จันทน์" ที่มา http://variety.thaiza.com/บทเรียนสองบท_1212_150248_1212_.html
เขียนความคิดเห็นของคุณ |
| LAST_UPDATED2 |
รวมคลิปรายการพื้นที่ชีวิต
You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.
ธรรมะใกล้มือ
ธรรมะ Online
กลุ่มงานของหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ
• จัดระบบเป็นกลุ่มงาน ร่วมกันรับผิดชอบ
ขับเคลื่อนและประสานเป็นกลุ่ม แบบมี
ภาระพันธกิจที่ชัดเจน
• คณะทำงานประกอบด้วยผู้ประสานหลัก
ของกลุ่มงานทำหน้าที่เป็นผู้ประสาน
กลุ่มงาน กับคณะของคนทำงาน
กลุ่มงานอำนวยการ
กลุ่มงานการเงินและบัญชี
กลุ่มงานเทคโนโลยีสารสนเทศ
และโสตทัศนูปกรณ์
กลุ่มงานกิจกรรม ๑
กลุ่มงานกิจกรรม ๒
กลุ่มงานผลิตหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานคลังและกระจายหนังสือ
และสื่อธรรม
กลุ่มงานห้องหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานเผยแผ่และประชาสัมพันธ์