ธรรมะทวิสเตอร์
- Loading...
ปฏิทินธรรมะ
 | กุมภาพันธ์ 2012 |  |
| Su | Mo | Tu | We | Th | Fr | Sa |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||
ติดต่อเราได้ที่
หอจดหมายเหตุ
พุทธทาส อินทปัญโญ
สวนวชิรเบญทัศ (สวนรถไฟ)
ถนนนิคมรถไฟสาย ๒
แขวงจตุจักร เขตจตุจักร
กรุงเทพฯ ๑๐๙๐๐
แผนที่และการเดินทาง:
โทรศัพท์: ๐-๒๙๓๖-๒๘๐๐
โทรสาร: ๐-๒๙๓๖-๒๙๐๐
อีเมล์: info@bia.or.th
เว็ปไซต์: www.bia.or.th
www.dhamma4u.com
เข้าสู่ระบบ
สถิติการเข้าชม
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 1425257
กัลยาณมิตร
| Designed by: |
| นิทานโทสะ ตอน ฉันทำประโยชน์นะ…ชมหน่อยสิ |
 |
 |
| รวมบทความ - บทความน่าสนใจอื่นๆ |
| เขียนโดย webmaster |
| วันอังคารที่ 10 พฤษจิกายน 2009 เวลา 13:18 |
 คนที่อยู่กรุงเทพฯ คงไม่ค่อยได้เห็นบรรยากาศการทำบุญ ตักบาตรที่วัดป่าตอนเช้า ๆ สักเท่าใดนัก... วัดที่ผมไปทำบุญเป็นประจำจะมีญาติโยมมาใส่บาตร ทำบุญกันเป็นจำนวนมากทุกวัน ริมถนนหน้าวัดจะต่อหลังคายาว ตั้งโต๊ะเรียงเป็นแถวให้วางถาดอาหารที่จะใส่บาตรได้อย่างสะดวกสบาย ถนนหน้าวัดร่มรื่น ต้นไม้เรียงเป็นระยะ บรรยากาศสดชื่น อากาศยามเช้าบริสุทธ์ เย็นสบาย พาให้จิตใจเบิกบาน มีความสุข ผมจะมาถึงหน้าวัด รอใส่บาตรแต่เช้า ก่อนพระจะออกไปบิณฑบาตในหมู่บ้าน (พระวัดนี้จะเข้าไปบิณฑบาตในหมู่บ้านก่อน แล้วค่อยกลับมาบิณฑบาตหน้าวัดเป็นจุดสุดท้าย) ความที่มาเช้ากว่าคนทั่วไป จึงมีโอกาสได้สร้างกุศลมากกว่าการทำบุญ ใส่บาตรธรรมดา บริเวณถนนหน้าวัดตอนเช้า ๆ จะกลาดเกลื่อนด้วยใบไม้ที่ร่วงจากต้นข้างทาง ผมเห็นคุณลุงแก่ ๆ สองคนช่วยกันกวาดใบไม้ ทำความสะอาดกันอย่างขยันขันแข็ง ผมเห็นอย่างนั้นก็นึกอนุโมทนา แล้วไปหาไม้กวาดยาวที่วางไว้ตามโคนต้นไม้มาช่วยกวาดอย่างมีความสุข...รู้สึกว่าตนเองเป็นคนดี ได้ทำบุญที่คนทั่วไปมองข้าม การกวาดใบไม้บนถนนที่ค่อนข้างยาว ทำให้จิตใจกระปรี้กระเปร่า แช่มชื่น ไม่ต่างจากการได้ทำบุญ ใส่บาตร เห็นพระเดินออกจากวัดไปในหมู่บ้านก็ยกมือไหว้ จิตใจก็เบิกบาน มีความสุขโดยไม่ต้องทำอะไรเลย รุ่นพี่ผมคนหนึ่ง ชอบมาทำบุญที่วัดนี้เป็นประจำเช่นกัน แกมาถึงทีหลังผม เพราะตั้งใจรอใส่บาตรตอนพระท่านกลับจากหมู่บ้านพอดี แกเห็นผมเพิ่งกวาดใบไม้เสร็จ ก็เข้ามาทักทาย ผมนึกอยากอวดผลงานบุญของตัวเอง ก็เลยคุยด้วยใจแช่มชื่นไปว่า... ...วันนี้ผมกวาดใบไม้หน้าวัดเองเลยนะ... ใจคิดว่าแกคงจะอนุโมทนา ชื่นชมกับบุญที่ผมทำ...ที่ไหนได้ แกกลับย้อนถามง่าย ๆ แบบไม่สนใจว่า “แล้วจะมากวาดอย่างนี้ทุกวันหรือเปล่า?” หนอย...คนเขาอุตส่าห์ใช้แรงงานเข้าแลกบุญ ทำด้วยใจศรัทธาแท้ ๆ แทนที่จะชื่นชม อนุโมทนา...ตัวเองก็ทำไม่ได้ (ไม่เคยทำด้วย) ก็น่าจะแสดงความยินดีที่คนอื่นเขาทำดีสิ...หนอยแน่ะ...กลับมาพูดจาชวนโมโห กวนโทสะอย่างไม่ยี่หระแบบนี้...ไม่เหมือนคนมาทำบุญเลย (โว้ย) ผมนึกด่าแกในใจอย่างยืดยาว ไม่กล้าเอาไม้กวาดมาตีหัวแกหรอก กลัวโดนสวนน่ะ...อีกอย่าง...คงน่าสมเพชพิลึกที่มีคนมาทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ที่หน้าวัด พออดใจ ไม่ให้คำด่าหลุดจากปาก เก็บไม้เก็บมือ ไม่คว้าไม้มาฟาดปากกัน ผมก็เห็นโทสะที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก แล้วเกิดสติ...ถามตัวเองว่า... “เราสามารถมากวาดใบไม้อย่างนี้ได้ทุกวันหรือเปล่า?” เออ...จริง...คงทำไม่ได้หรอก...นิสัยขี้เกียจแบบนี้! แล้วทำไม ทำดีแค่วันเดียวถึงเหลิง ชื่นชมตัวเองเอานักหนา? เรื่องขี้ประติ๋วแค่นี้ กลับคิดว่าเป็นบุญใหญ่โต... สมควรแล้วที่โดนตอกกลับเอาแบบนั้น! โทสะลดระดับลง เพราะมีสติ ไม่เพิ่มเชื้อให้ความโกรธ...และยอมรับคำพูดของรุ่นพี่คนนั้น ตามความเป็นจริง... คนเรานี่น้า...หลงตัวเองก็ปานนั้น อะไรที่ “ฉัน” ทำน่ะ ต้องดี ต้องวิเศษกว่าคนอื่นเสมอ พอมามองกันตามความเป็นจริงแล้ว...เห็นมั้ยล่ะว่าบุญกุศล ความสุข ความแช่มชื่นใจน่ะ มันหายวับไปในแวบเดียว ที่ได้ยินคำพูดผิดหู... สู้มาขยันตามดูจิต ด้วยใจที่เป็นกลางดีกว่า...
ขอบคุณที่มาจาก : http://dlitemag.com/index.php?option=com_content&view=article&catid=40:lite-calm-down&id=125:2009-08-08-16-07-46&Itemid=1 เขียนความคิดเห็นของคุณ |
| LAST_UPDATED2 |
รวมคลิปรายการพื้นที่ชีวิต
ธรรมะใกล้มือ
ธรรมะ Online
กลุ่มงานของหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ
• จัดระบบเป็นกลุ่มงาน ร่วมกันรับผิดชอบ
ขับเคลื่อนและประสานเป็นกลุ่ม แบบมี
ภาระพันธกิจที่ชัดเจน
• คณะทำงานประกอบด้วยผู้ประสานหลัก
ของกลุ่มงานทำหน้าที่เป็นผู้ประสาน
กลุ่มงาน กับคณะของคนทำงาน
กลุ่มงานอำนวยการ
กลุ่มงานการเงินและบัญชี
กลุ่มงานเทคโนโลยีสารสนเทศ
และโสตทัศนูปกรณ์
กลุ่มงานกิจกรรม ๑
กลุ่มงานกิจกรรม ๒
กลุ่มงานผลิตหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานคลังและกระจายหนังสือ
และสื่อธรรม
กลุ่มงานห้องหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานเผยแผ่และประชาสัมพันธ์