มันก็เท่านั้นเอง

กิจกรรมทั้งมวลบนโลกมนุษย์ เป็นเพียงบทบาทที่ละเล่นกันชั่วคราว จะจริงจังกับมันมากนักก็ต้องเจ็บปวด ยิ่งลุ่มหลงกับการมีชีวิตปานใดก็ยิ่งสะเทือนใจต่อความพลัดพราก  บางคราวก็ละเล่นเสียจนอาจหลงลืมว่าเพียงแค่ละคร เผลอใจคิดว่าเป็นพระเอกตัวจริง   แล้วเราก็กลัวการสูญเสีย  เราสะดุ้งต่อการไม่ได้ครอบครองรสชาดของชีวิต ขยะแขยงริ้วรอยตีนกา ผวากับความอ้วน สะเทือนกับจำนวนตัวเลขอายุ เรายึดมั่นกับบทละครนี้มากไปแล้ว ยิ่งกลัวก็ยิ่งดันทุรังหาสิ่งมาเกาะยึด ไขว่คว้าหาความ

มั่นคงมาบำบัดความกลัวแบบขอไปที ดิ้นรนหาสิ่งมาค้ำจุนประทังความหนุ่มสาว หาสิ่งมาชะลอความชรา  แสวงหาอย่างหวาดกลัว พยายามครอบครองสมบัติอำนาจบริวารเพื่อแสวงหาความมั่นคง  หรือความมั่นใจในการมีชีวิต ยิ่งพยายามครอบครองยิ่งแสวงหามาเกาะยึด ยิ่งหลงติด ยิ่งไม่อยากพลัดพราก  ยิ่งปรารถนาความนิรันดร์ในสีสันอลังการ การเกิด แก่ เจ็บ ตาย จะยิ่งเสียดแทงจิตใจของชนทุกวัย วัยชราดุจอาทิตย์อัสดงของคนปลงไม่เป็น ย่อมมีแต่ความอาวรณ์ถึงวันคืนเก่าๆ ที่เคยรุ่งโรจน์หรือระเริงสุดเหวี่ยง กลายเป็นภาพเกาะกินใจ หวนอาลัยไปตราบเท่าชรา

วัยเกษียณอายุของผู้หลงตนในบารมีแห่งการเรืองอำนาจ จะมีภาพประวัติศาสตร์อาลัยลึกคอยทิ่มตำดวงใจให้หมองไหม้ ผู้ฝังใจในความแพรวพราวของแสงไฟแห่งยุคย่อมไม่เห็นคุณค่าของชีวิตสามัญ  ผู้ฝังใจในความเป็นหนุ่มเป็นสาวยิ่งโศกสะเทือนต่อวันและวัยที่กระชากความหนุ่มสาวให้สูญสิ้นไป  สมบัติ กิจการ อำนาจ ล้วนเป็นบทบาทมงกุฏที่สมมุติชั่วคราว เราต้องรอกันนานเท่าใดจึงเข้าใจในความจริงนี้ ความจริงที่ว่า แม้แต่ร่างกาย...พระเจ้าให้มายืมใช้เพียงชั่วคราว ความชรา ความตาย...เป็นธรรมดา แต่สำหรับคนที่หูไม่ถึงตาไม่แจ่ม ก็จะไม่ซึ้งถึงคำว่าแก่ เจ็บ ตายเป็นธรรมดา  ความชรา ความตาย ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงตามปรากฎการณ์ของโลก เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ความน่าสะพรึงกลัวมิได้อยู่ที่การเกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่อยู่ที่ใจยึดมั่นแน่นเหนียวไม่ยอมรับกับความผันแปร ในขณะที่สิ่งทั้งหลายต้องแปรต้อง ใครเลยจะรู้ว่าสิ่งทั้งหลายก็เท่านั้นเอง และใครเลยจะรู้ว่า “มันก็เท่านั้นเอง” คือความรู้ที่เหนือความรู้ทั้งปวง คือปรัชญาที่เหนือปรัชญาใดในสากล

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0