ธรรมะทวิสเตอร์

ปฏิทินธรรมะ

กุมภาพันธ์ 2012
SuMoTuWeThFrSa
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26272829 

ติดต่อเราได้ที่

หอจดหมายเหตุ
พุทธทาส อินทปัญโญ

สวนวชิรเบญทัศ (สวนรถไฟ)
ถนนนิคมรถไฟสาย ๒ 
แขวงจตุจักร เขตจตุจักร  
กรุงเทพฯ  ๑๐๙๐๐

แผนที่และการเดินทาง:  

ข้อมูลการเดินทางโดยรถไฟใต้ดิน

ข้อมูลการเดินทางโดยรถสาธารณะ

โทรศัพท์: ๐-๒๙๓๖-๒๘๐๐

โทรสาร: ๐-๒๙๓๖-๒๙๐๐

อีเมล์: info@bia.or.th

เว็ปไซต์: www.bia.or.th
www.dhamma4u.com 

full calendar

เข้าสู่ระบบ



สถิติการเข้าชม

จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 1425266
เรามี 44 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

กัลยาณมิตร

ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
Designed by:
ศาสตร์และศิลป์ของการสิ้นชีวิต (ตอนที่ ๘/๓๒ ข้างหน้าเป็นความหวัง ข้างหลังเป็นบทเรียน) PDF พิมพ์
User Rating: / 0
แย่ดีที่สุด 
รวมบทความ - บทความโดย ศ.นพ.ธีระ ทองสง
เขียนโดย ศ.นพ.ธีระ ทองสง   
วันจันทร์ที่ 10 สิงหาคม 2009 เวลา 10:54

            อดีต-อนาคต มักจะร้อยรัดปัจจุบันของผู้คนให้มัวหมอง อดีต...ไม่ใช่ประวัติอาลัยที่ควรตามระลึกถึงไว้พนอตนหรือเก็บมาเสียดแทงทำลายความสงบในปัจจุบัน วัยชราของผู้หลงอดีตอันรุ่งโรจน์จะยิ่งกลัวความพลัดพราก ยิ่งเกลียดอดีตก็ยิ่งทำลายปัจจุบัน อดีตที่ล่วงลับ...ก็ควรล่วงเลย แล้วก็แล้วไป หากจำได้ก็แค่จำได้ที่ไม่ทำลายความสงบเย็นของใจปัจจุบัน  อดีตที่ตกต่ำหรือความทรงจำที่เคยเรืองอำนาจ ควรสัมผัสมันด้วยใจสงัดสงบ นี่คือการไม่ตามคิดถึงอดีตที่ล่วงไปแล้วด้วยอาลัย อนาคตก็มิใช่สิ่งจะพึ่งพิงได้ แม้มีความใฝ่ฝันถึงวันข้างหน้า แต่ก็ควรคิดด้วยจิตปัจจุบันที่ผ่องแผ้ว

ผู้ใดคงความปกติของดวงใจไว้ได้เมื่อภาพแห่งอดีต-อนาคตลอยมาเยือน เขาย่อมมีชีวิตที่เป็นปัจจุบันเสมอ ย่อมอยู่เหนือกาลเวลา เป็นชีวิตนิรันดร อดีต-อนาคตหมดความหมาย ไม่ยอมให้เหตุการณ์ใด ๆ กระทบแล้วใจกระเทือน ทุกวันจะเป็นปัจจุบันที่คิดอ่านอย่างอยู่ดีมีสุข เรื่องราวในชีวิตจะเป็นเพียงประสบการณ์เกิดดับให้เห็น มีเพียงลูกโซ่แห่งกาลเวลาที่สัมพันธ์สืบเนื่องกันและกันของสายธารแห่งการเปลี่ยนแปลง เพียงการสัมผัสด้วยใจเบิกบานในทุกสถานการณ์ ปัจจุบันขณะจะเป็นขณะที่การเกิด  แก่ เจ็บ ตาย ความพลัดพรากตามไปไม่ถึง อดีตอันแสนทรามหรือเลิศเลอปานใดย่อมไม่ทำให้ผู้รู้เท่าทันจงเกลียดจงชังหรือคลั่งไคล้ แต่กลับเข้าใจ เห็นใจ และอภัยในชีวิตหนึ่งซึ่งฟันฝ่าดั้นด้นทุรนทุรายผ่านกองทุกข์มาอย่างน่าสงสาร เป็นชีวิตที่ก่อกรรมซ้ำซากมาอย่างสาหัสเพียงเพราะความไม่รู้ในเรื่องราวแห่งการยึดมั่นถือมั่น

อะไรกันแน่คือความกลัวตาย อะไรคือความไม่อยากแก่ อะไรคือความแตกต่างระหว่างความสวยความขี้เหร่ อะไรคือชนชั้นที่สูงส่งและต่ำต้อย อะไรคือเสียงแซ่ซร้องและสาปแช่ง อันล้วนแล้วแต่เกิดจากความหมายมั่นจนติดใจและผลักไสของใจดวงมืด ความเข้าใจในเรื่องราวของชีวิตจึงอยู่ที่การดำรงสติ-ปัญญาเพื่อรักษาปัจจุบันกาล นึกถึงอดีตก็ด้วยจิตปัจจุบัน มองอนาคตก็ด้วยจิตปัจจุบัน มองหน้ามองหลังแบบไม่หวังเอาหวังเป็น หวังแค่ไม่เอาอะไร หวังแค่ได้ให้ ไม่หวังที่จะเอา อดีตให้ข้อคิด เตือนใจให้ปัจจุบันและวันพรุ่งนี้ดีขึ้น ทุกวันเวลาที่ผ่านไปล้วนแล้วแต่เป็นชิ้นส่วนของชีวิต ไม่ดีหรือที่จะดำรงความเบิกบาน สะอาด สว่าง สงบ ด้วยสติ-ปัญญา...แม้กำลังจะสิ้นใจ แต่ก็ไม่เคยสิ้นหวัง (ที่จะแจ่มใส เบิกบาน) มองไปข้างหน้าก็เพื่อก่อความหวัง มองไปข้างหลังเพื่อเก็บบทเรียน 

เขียนความคิดเห็นของคุณ

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptEmailImageHyperlinkOrdered listUnordered listQuoteCodeHyperlink to the Article by its id
ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
LAST_UPDATED2
 

รวมคลิปรายการพื้นที่ชีวิต

You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.

ธรรมะ Online

ป้ายโฆษณา

กลุ่มงานของหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ

•	จัดระบบเป็นกลุ่มงาน ร่วมกันรับผิดชอบ
ขับเคลื่อนและประสานเป็นกลุ่ม แบบมี
ภาระพันธกิจที่ชัดเจน
• คณะทำงานประกอบด้วยผู้ประสานหลัก
ของกลุ่มงานทำหน้าที่เป็นผู้ประสาน
กลุ่มงาน กับคณะของคนทำงาน

กลุ่มงานอำนวยการ
กลุ่มงานการเงินและบัญชี
กลุ่มงานเทคโนโลยีสารสนเทศ
 และโสตทัศนูปกรณ์
กลุ่มงานกิจกรรม ๑
กลุ่มงานกิจกรรม ๒
กลุ่มงานผลิตหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานคลังและกระจายหนังสือ
และสื่อธรรม
กลุ่มงานห้องหนังสือและสื่อธรรม
กลุ่มงานเผยแผ่และประชาสัมพันธ์