เส้นผมถึงเล็บเท้าล้วนแล้วกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงของสสารพลังงานที่สัมพันธ์กันทั่วจักรวาลไพศาล กระแสแห่งความร้อน คลื่นไฟฟ้า คลื่นสมอง ปฏิกิริยาเคมี ความจดจำได้หมายรู้ ปรุงแต่งนึกคิด เจ็บปวด สำราญ หามีตัวตนที่แท้จริงไม่ มีเพียงกระบวนการใหญ่ของพระธรรม ทั้งรูปนาม มิได้มีบุคคลตัวตนที่ไหน โลกนี้ไม่มีฉัน มีเพียงปรากฏการณ์เกิดดับ เปลี่ยนแปลงไปตามเหตุปัจจัย มีเพียงธรรมชาติล้วน ๆ เท่านั้นที่ไหลไป สิ่งมีชีวิตกับไม่มีชีวิตก็ยังไม่อาจแยกจากกัน ไม่มีขีดคั่นความตายและความเป็น เส้นเป็นหรือเส้นตาย ก็จะเป็นเพียงเส้นสมมุติ

สิ่งที่สมมุติเรียกว่าชีวิตก็คือคาบหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง ประสาน ประชุมธาตุต่าง ๆ สร้างเนื้อเยื่อ สร้างสารหล่อเลี้ยง เกิดความสามารถรับรู้ คิดได้ จำได้ แล้วแยกแตกดับไปเป็นสิ่งอื่น แยกธาตุดูแล้วหามีตัวตนยืนโรงอยู่อย่างแท้จริงไม่ ช่วงเวลาที่คล้ายทรงอยู่ก็น้อยนิด ชั่วปรากฏการณ์น้ำค้างเมื่อต้องแสง แค่กระพริบของดาวเดือน ก็เปลี่ยนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น อาจเรียกได้ว่าเกิดแก่เจ็บตาย แท้จริงก็หามีไม่ หากมีก็เพียงสมมุติเพื่อสื่อเรียกปรากฏการณ์เปลี่ยนแปลงในกระแสที่ไร้การเริ่มต้นไม่มีจุดจบ ทั้งหมดนั้นก็คืออนัตตา สังขารธรรมกลุ่มหนึ่งที่รับรู้ได้ คิดเป็น จำเก่ง เกิดคิดผิด ๆ ถูก ๆ ขึ้นมา คิดว่านี่คือเรา แทนที่จะเป็นธาตุตามธรรมชาติที่กำลังแปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย ที่แท้หามีการเกิดการตายแท้จริงไม่ มีแต่กระแสธรรมชาติล้วน ๆ เท่านั้นที่ไหล

ลมหายใจไม่ใช่จุดเริ่มต้นหรือจุดสุดท้ายของการเปลี่ยนแปลง คิดว่าเป็นของเรา นั่นคืออัตตาที่เกิดจากความเข้าใจผิด นั่นแหละปราชญ์ทั้งหลายต่างพากันเรียกว่าอวิชชา อันเป็นที่มาของปัญหาทั้งปวง เมื่อนั้นย่อมได้ชื่อว่าแยกตัวออกมาจากธรรมชาติ จิตใจนี้จะไปกะเกณฑ์สรรพสิ่งให้เป็นตามความมุ่งหวัง ปัญหาทั้งปวงก็แก้ได้ด้วยการทำให้ตาสว่าง สร่างจากความหน้ามืด สุขสงบก็ตามมาเมื่อละลายตนเองหลอมสู่ธรรมชาติดั้งเดิม ความเข้าใจแท้จะทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปได้อย่างสิ้นเชิง

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0