หัวใจหลักสำคัญของการตายเป็น หมายถึงเก่งในกายตาย ตายให้เป็น เป็นการสิ้นลมอย่างไม่หวั่นไหวด้วยประการใด ๆ ทั้งปวง ไหน ๆ ก็ต้องเสียชีวิต ทำไมต้องเสียอย่างเจ็บปวดใจ ในภาวะเช่นนั้นเจ็บกายก็มากพออยู่แล้ว เชื่อว่าอัจฉริยะทั้งหลาย จะไม่ยอมตายอย่างเจ็บใจ เจ็บกายช่างมันเถิด เพราะรู้ดีอยู่แล้วสังขารแตกดับเป็นธรรมดา ไหน ๆ ก็ต้องตาย ก็ฝึกใจให้เก่งไปเลย ไหน ๆ ก็ไม่มีอะไรเป็นของเราอยู่แล้วก็อย่าเอาไปเลย ฉวยโอกาสนี้เป็นนาทีทองเพื่อความหลุดพ้นจากการยึดติดทั้งปวง บางทีท่านอาจารย์ก็เรียกว่าตกกระไดพลอยโจน ไหนๆ ก็จะตายอยู่แล้วก็ปล่อยวางให้ได้ซะเลย ว่างั้นเถอะ

การเตรียมตัวตายมาอย่างดี หมดสิ้นทางใจไปแล้ว ยอมรับมาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าไม่ใช่เราหรือของเรา ก็จะง่ายมากที่จะทำการตายหนนี้เป็นนาทีทอง ทำความรู้แจ้งให้ได้จริงว่า อ้อมันเป็นเช่นนั้นเอง หรือตถตา อย่างไรก็ตามผู้คนไม่น้อยที่เคยสำคัญว่าตนเป็นหนึ่งในยุทธจักร หวงแหนลาภยศที่อุตสาห์คว้ามาครอง เกาะแน่นไว้ไม่ยอมปล่อย อาจจะไม่ง่ายนักที่จะเข้าใจฉับพลันแล้วปล่อยวาง แต่ก็ย่อมถือว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้ฝึกปล่อยวางจริง ๆ เสียที ไม่มีเหตุการณ์ใดในชีวิตอีกแล้วที่จะทำให้คนเรารู้ซึ้งว่าไม่มีอะไรเป็นเรา เป็นของเรา ได้ดีเท่านาทีเช่นนี้ พลิกวิกฤติเป็นโอกาส ฉลาดฟื้นตนจากที่เคยโง่หลงติด แต่ความเคยชินกับการเกาะยึดครอง หมายปองสิ่งทั้งหลายมาเป็นของตนนั้นมันทำงานอัตโนมัติมานาน จึงจำเป็นต้องฝึกใจให้ตื่นตัวรู้ทัน (สติ) วิเคราะห์โดยแยบยลถึงกฎแห่งความเป็นเช่นนั้นเอง (ธัมมวิจัย) เพียรกระทำเช่นนั้นไม่ลดละ (วิริยะ) ด้วยความเต็มใจเบิกบาน (ปิติ) สงบรำงับ (ปัสสัทธิ) มั่นคง (สมาธิ) และวางเฉยไม่เอาไม่เป็น (อุเบกขา) เช่นนี้จิตย่อมสว่างวาบ ว่างเปล่าจากตัวตน เชื่อว่าสภาวะจิตแห่งโพชฌงค์เช่นนี้ อาจทำให้โรคร้ายที่เกี่ยวเนื่องกับจิตเครียด กังวล หวาดกลัวเกินเหตุทั้งหลาย อาจหายป่วยหรือบรรเทา อย่างไรก็ตามสิ่งสูงสุดคือความฉลาด จากโอกาสช่วงวิกฤติทั้งปวง ท่านอาจารย์บอกว่า.. ระวังให้ดีดีนาทีทอง คอยจดจ้องให้ตรงจุดหลุดได้ทัน โอกาสเช่นนี้ถือว่าเป็นโอกาสทองแล้วที่จะเห็นว่าอะไรๆ ก็ไม่น่าเอาไม่น่าเป็น เป็นโอกาสที่ดวงตาจะผ่องใสดวงใจจะผ่องแผ้ว

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0