เมื่อยังหน้ามืด มองไม่เห็นทาง คนเราก็คิดว่าความสุขจะได้มาง่าย ๆ ด้วยสนองตามความอยาก อันเป็นภาวะถูกบีบคั้นที่เกิดนำมาก่อน วนเวียนกับการเสพย์ แล้วติด อยากใหม่ใหญ่กว่าเดิม ดิ้นรนสนองข้อเรียกร้องที่เพิ่มมากขึ้นอย่างไม่รู้จักจบ นี่แหละวงล้อแห่งกรรมที่แท้จริง ยิ่งเสพยิ่งยึดยิ่งหวาดผวา ไม่เคยมีใครเลยสุขจริงจากการพยายามวิ่งไล่ความอยากที่พลุ่งพล่านออกมาจากความโง่ต้นกำเนิดที่ไม่เคยสำรวจ เมื่อเรายังเด็กเราแย่งเกมกดชุดใหม่ที่แม่เพิ่งซื้อมาให้น้อง สมัยนั้นเกมกดเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ของเรา มันไม่ใช่แค่กรวดหินดินทรายที่ไร้ค่า เราไม่มองว่ามันก็ธรรมดา มันก็เท่านั้นเอง ต้องยอมยื้อยุดตบตีแย่งน้อง แต่แล้ววันหนึ่งเราตาสว่างขึ้น พบว่าเกมกดก็ธรรมดา เท่านั้นเอง วันนี้เราไม่แย่งน้องอีกแล้ว และไม่รู้สึกสูญเสีย ไม่มีแผนการชั่วร้ายใด ๆ ไปหวังครอบครองมันอีก นั่นคือการตายไปแล้วจากกงกรรมแห่งเกมกด มันถูกทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดี ไม่มีความหมายใดๆ ดังเม็ดดินเม็ดทราย

แต่นับแต่เล็กจนโตเกมชีวิตอีกนับหมื่นแสนชิ้นที่เราไปติดกับมันอย่างเงียบ ๆ ทั้งเสียงปรบมือ ทรัพย์สิน ศักดิ์ศรี เก้าอี้การเมือง ซุปเปอร์สตาร์บนหน้าเว็บ ที่หลายคนวนเวียนโหยหาอย่างแรงกล้าขึ้นทุกวัน  เริ่มที่สันนิษฐานว่ามันน่าจะนำมาซึ่งความสุข จริงแล้วมันคือบ่อเกิดแห่งทุกข์ทั้งสิ้น ที่มาแห่งความอาฆาต ปองพยาบาท หวงแหน โหดร้าย ซ้ำไม่รู้ตัว สักวันหนึ่งเถิดเมื่อตาสว่าง เราจะฉลาดในเกมชีวิต เห็นตามความเป็นจริงว่าทุกสิ่งก็งั้น ๆ มันธรรมดาทั้งสิ้น ไม่มีกลิ่นไอชวนลุ่มหลงอีกต่อไป ผมเชื่อว่าท่านอาจารย์ตายไปนานแล้วจากเกมชีวิต ก่อนแต่จะอาพาธครั้งสุดท้ายไปแสนนาน ปลดปล่อยชีวิตจากการถูกจองจำมานานปี ไม่มีอะไรน่าเอาน่าเป็นสำหรับท่าน แม้แต่ชีวิต ลาภ ยศ สดุดี ถูกทิ้งขว้างเกลื่อนกลาดอย่างไม่ใยดี อย่างไม่กลัวถูกลืม อย่างไม่ต้องมีใครจดจำ เกมจบนานแล้ว ตายแล้วก่อนชีพจรหยุดสนิท ตายก่อนตายแท้จริง วันเวลาที่เหลือคือชีวิตฉลาดสงบสุข และเป็นที่พึ่งของชนหมู่มาก จะหอบหิ้วอะไรไปอีกหรือ จะวาดหวังตำแหน่งยิ่งใหญ่ใด ๆ อีกเล่า ไขว่คว้าครอบครองคฤหาสน์หรูดั่งเพียงเวียงวังกระนั้นหรือ ก็ดูเอาเถิดชีวิตสมบูรณ์สักเพียงใด กินข้าวจานแมว อาบน้ำในคู เป็นอยู่เหมือนตายแล้ว 

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0