ผองพี่น้อง แพทย์พยาบาลผู้ดูแล ต่างมีส่วนเกื้อกูลเตรียมสะสางทางกายเพื่อประโยชน์ทางใจแก่ผู้ไปดี ควรทราบพินัยกรรมชีวิตหรือความปรารถนาของผู้จะไปดีบ้าง และเอื้ออำนวยความสะดวกให้เขาเบาใจที่สุด หลายอย่างทางภายนอกเตรียมได้ เหมือนการเดินทางไปต่างแดนในวันพรุ่งนี้ หากเราต้องสิ้นลมไปในอีกหนึ่งวัน อะไรที่พอจะทำให้การเดินทางอย่างโล่งอกเบาใจ ก็น่าจะทำจริงไหม พอมีเวลาจัดการกับชีวิต สิ่งใดที่จะสะสาง หรือรู้สึกคั่งค้างอยู่ ทั้งเรื่องที่คับข้องใจและงานการในหน้าที่ พึงรับรู้ว่าอะไรก็ตามที่อาจทำให้วิตกกังวล หรือการงานที่คั่งค้าง สิ่งที่อยากจะสะสาง ผู้อยู่ข้างหลังควรรับทราบและจัดการให้สิ่งกวนใจสิ้นไป ช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ ส่งเสริมให้เราตายดี อย่างที่เรียกว่าตายตาหลับ

เรื่องราวความขัดแย้งนานัปการที่มักจะเกิดขึ้นกับการเสียชีวิตของผู้คน เช่น ทรัพย์สินกองมรดก อำนาจการตัดสินใจเรื่องการรักษาพยาบาล การจัดพิธีศพ สิ่งบำเพ็ญประโยชน์แก่สังคมที่อยากให้ใครทำแทน เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เตรียมได้ เตรียมสะสางทางใจ ถ้อยคำฝากฝัง สั่งเสียร่ำลาต่อบรรดาคนใกล้ชิด หรือถ้อยคำให้อภัยและอโหสิกรรมต่อผู้อื่นที่เคยมีเรื่องเคืองใจกันมาแต่อดีต สมองเราเก็บความจำไว้มากมาย ข้อมูลกินใจจะฝังอยู่นาน สิ่งต่างเหล่านั้น มักจะถูกทบทวน (life review) ในช่วงเวลาใกล้ตาย สิ่งที่เคยกระทบใจ เหตุการณ์หรือบุคคลคาใจ ควรสะสางทางใจให้หมดสิ้น ธรรมชาติของช่วงใกล้เสียชีวิตคนเรามักจะลดทิฐิทั้งปวง ถ่อมตนลง ปลงเป็น สิ้นความทะเยอทะยาน และคิดได้ ดวงตาให้เห็นแสงสว่างต่อข้อเท็จจริงของชีวิตได้ง่าย ดังนั้นถ้ามีการเตรียมตัวมาบ้าง ไม่ตื่นตระหนก ตั้งสติได้ทัน ปัญญาจะเกิดการเห็นแจ้งได้ง่าย ช่วงนี้แหละที่คนเรามักจะเข้าใจและเห็นแจ้งกว่าที่เคย ว่าชีวิตนี้แสนสั้น โลกของน้ำค้าง โลกของน้ำตา จะหอบหิ้วอะไรกันนักหนา ไม่เหนื่อยบ้างหรือกับการสร้างภาพเชิดชูตนอยู่วันๆ  เหลวไหลจริง ๆ กับสิ่งลุ่มหลง จะอะไรกันนักหนา ไม่กี่วันเวลาก็ต้องอำลากันไป ไม่มีอะไรเป็นของเราจริง ชั่วชีวิตเป็นเรื่องราวของการเกิดดับ

แค่การคิดได้..การตายจะไม่ใช่สิ่งน่ากลัวอีกต่อไป พี่น้องทั้งหลายต้องช่วยให้เราและเขาเป็นผู้คิดได้ แค่เปลี่ยนความคิดชีวิตอาจเปลี่ยนใหม่หมด ลองนึกดูมันจะเงียบเหงาสักปานใดในเวลาจำต้องจาก เราเคยเห็นผู้คนจำนวนมากต่างพากันร่ำไห้ในวันที่เขาผู้หนึ่งจากไป นั่นก็แค่คนหนึ่งจากไป แล้วตัวเขาผู้จากไปนั้นล่ะจะเงียบเหงาวังเวงแค่ไหนที่ต้องจากหมดสิ้น จากมนุษย์ทุกคนที่เคยคุ้นมานับแสน อีกทั้งตึกราม อสังหาริมทรัพย์ ยอดหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ที่ออกดอกออกผล คนรักที่เคยหวงถึงขั้นของข้าใครอย่าแตะ เพื่อนซี้แฟน ๆ หรือสมุนผู้ภักดีที่ตามมาโบกมือส่งสัญญาณการสูญเสียชั่วนิรันดร์ ทั้งสิ้นทั้งมวลได้เพียงแค่นั่งทำตาปริบ ๆ มองมันหลุดมือไปโดยสิ้นเชิง ถ้าคิดอย่างลบและอาลัยลึกก็จะไปไม่ดี แต่การเตรียมใจอย่างดี คิดตรองให้เห็นแจ้งได้ง่ายกว่าตอนใดในชีวิต เห็นไหมว่าตอนเกิดมาเมื่อครั้งหัวใจยังว่าง ไม่ได้ติดอะไรมากมาย ผลงานที่ได้บนโลกคือสร้างสายใยผูกพันให้ดิ้นไม่หลุด คือประวัติศาสตร์แห่งการยึดครอง ชนิดปลดปล่อยไม่ได้เท่านั้นหรือ 

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0