ท่านอาจารย์ย้ำถึงความล้มเหลวของการศึกษาอยู่เสมอ จะพูดให้หรูอย่างไรก็ได้ แต่ข้อเท็จจริงคือการศึกษายังไม่ทำให้สังคมอยู่เย็นเป็นสุข ท่านอยากเห็นการศึกษาที่เป็นไปเพื่อละตัวกู-ของกู หลายปีในมหาวิทยาลัย หลายปีในเกมการเมือง หลายปีกับเหลี่ยมคูของการคุมเชิงธุรกิจ บ่อยครั้งที่ทำให้ความใฝ่ฝันสะอาดดั้งเดิม กลายเป็นความฝันน้ำเน่า เริ่มเรียนด้วยจิตคิดดี..จบไปด้วยจิตคิดร้าย อยากได้อยากเป็น การศึกษาที่วิสัยทัศน์และพันธกิจไม่เป็นผล สร้างคนเก่งที่คิดร้ายออกสู่สังคมกว้าง ออกบริหารสังคมด้วยตัวกู-ของกู โลกการศึกษาเชิงเอนเตอร์เทนกำลังย้อมใจและปิดตาผู้คน เต็มไปด้วยกระบวนปลุกใจให้เอาความชนะ กีฬาก็ไม่ใช่การส่งเสริมการออกกำลังกาย แต่เป็นการปลุกอัตตา หาเวทีให้ตัวกูแสดงออก หาทีมเชียร์ให้กู เน้นการปักใจเชื่อหรือนิยมในความเป็นกู ตอกย้ำอะไรก็ได้ที่ภูมิใจในสไตล์ที่เป็นตัวคุณ 

โฆษณาทั้งหลายก็เต็มไปด้วยการซ่อนไฟใฝ่ความหรูหรือเกียรติจอมปลอม ความมีคลาสของอบายมุข ล้วนโปรแกรมหัวใจใครต่อใครให้หมกมุ่นกับการไขว่คว้าหาดวงดาวที่ไร้ตัวตน สังคมอบอวลด้วยบรรยากาศแห่งราคะ กลางแสงไฟสลับสีที่กระพริบเป็นสีสันซ่อนเซ็กส์ บริโภคนิยมปลุกระดมให้นิยมวัตถุ ไขว่คว้ามาหวงและเสพย์อย่างไร้ขอบเขต เป็นต้นเหตุแห่งปัญหาทุกแห่งหน องค์ความรู้มากมาย เทคโนโลยีล้ำลึก ถูกใช้ด้วยความโง่ล้ำโลก ถูกพัฒนาขึ้นมาต่อยอดปัญหาให้รุกคืบรวดเร็ว กระพือไฟสัญชาตญาณเยี่ยงสัตว์ให้พลุ่งพล่านอยู่ในคราบของภาพลักษณ์แห่งเกียรติยศ สื่อแห่งศาสตร์ไซเบอร์ที่ควรเป็นสื่อเพื่อการศึกษา กลายเป็นสื่อเพื่อเสพย์เป็นหลัก ด้อยสาระแต่มากบันเทิง เสพย์แล้วนิยมความหรูมากกว่าความดี เสพย์แล้วชื่นชมความเก่งมากกว่าคุณงาม ชี้นำใจไปสู่ความตกต่ำมากกว่าความสูงส่ง นับวันยิ่งชอบเสพย์มากกว่าชอบสร้าง โปรแกรมผู้คนให้ลุ่มหลงและกระหายอย่างไร้ขอบเขต แทนที่จะช่วยดับปัญหา ยิ่งพัฒนาปัญหายิ่งมาก ยิ่งอยากเอายิ่งอยากเป็น เสพย์แล้วอยากเอา มากกกว่าอยากให้ เสพย์แล้วหน้ามืดมากกว่าตาสว่าง ทรัพย์ในดินสินในน้ำถูกขุดคุ้ยมาเผาผลาญจนเข้าขั้นวิกฤติ โลกร้อน โลกรุ่มร้อน โลกเดือดร้อน ความสุขมวลรวมลดลง เป็นสังคมอุดมปัญหา แทนที่จะอุดมปัญญา เป็นโลกการศึกษาที่ไร้หางเสือ วิ่งไปสะเปะสะปะตามแต่สื่อหรือสังคมผลักดัน ไร้ทิศทาง เหมือนหมาหางด้วน ขาดส่วนคุมวิถี ดั่งที่ท่านอาจารย์เปรียบเปรยไว้เตือนสติเมื่อวันก่อนโน้น  

การศึกษาหมาหางด้วนกำลังโปรแกรมผู้คนด้วยคอนเซ็ปท์ต้องเป็นหนึ่ง ต้องหรู เน้นการสอนให้เก่งมากกว่าการสอนให้ดี ปลุกลูกหลานให้บูชาความมั่งคั่งมากกว่าความมีค่า ใช้เงินแทนหัวใจ ส่งเสียให้เรียนไปคว้าดาว รักแสนรัก ห่วงแสนห่วง ถนอมอุ้มชูดูแลมาสุดชีวิต อุทิศกายใจเพื่อให้ลูกรุ่งเรือง แต่ใครเลยจะรู้ดี ทำนายได้ ว่านี่อาจคือการลงทุนที่แพงที่สุดเพื่อปั้นลูกน้อยหนึ่งคนให้โตขึ้นเป็นควายหนึ่งตัว วิ่งขวิดบ้าบิ่นอยู่ในสังคมโลกร้อนอย่างหยิ่งทะนง โทษใครดี วันนี้โลกร้อนแล้ว ปราชญ์ทั้งหลายต่างเห็นว่าการศึกษาเป็นปัญหาฉุกเฉิน เป็นปัญหาที่รอระเบิดเวลาจะทำงาน ท่านอาจารย์จึงทุ่มเทชั่วชีวิตชี้ผิดชี้ถูกของวัตถุนิยม ปลุกสังคมให้ลืมตา เที่ยวแจกดวงตา ตะโกนบอกว่า..กลับมา..เถิดสาธุชน

เขียนความคิดเห็นของคุณ

ชื่อผู้เขียน:
E-Mail:
ชื่อเรื่อง:
ความคิดเห็น:
	Post แสดงผล

yvComment v.1.22.0