ไหว้ครู

บังคมคัลอัญชลีศรีไตรรัตน์ บรมกษัตริย์ทุกพระองค์ทรงอภินิหาร

บรรพบุรุษดุจร่มโพธิ์แต่โบราณ สืบประสานเป็นร่มฉัตรถึงปัจจุบัน

น้อมบำบวงปวงกวีศักดิ์ศรีชาติ ผ่องพิลาสร้อยกรองละอองสวรรค์

จดประดับจับประดิษฐ์จิตผูกพัน สมานฉันท์กลอนกาพย์รื่นราบเรียง

เสนาะถ้อยร้อยรสพจนารถ เอ่ยองอาจกลมกลืนชื่นน้ำเสียง

เสริมสำนวนสวนสำนานสานสำเนียง รื่นรมย์เพียงเรียงรายพจน์รสรำพัน

ขอชูชี้วิถีเซ็นเห็นประโยชน์ ให้ช่วงโชติเพลินสนุกเกิดสุขสันต์

ค้นคิดขุดอุดหนุนเจือจุนกัน ให้รู้ทันรู้เท่าตัวเรานี้

ทรัพยากรธรรมชาติมิอาจนับ แฝงเร้นลับกายบุคคลแทบล้นปรี่

หากขุดพบสบอุบายหลายวิธี ย่อมเกิดมีความสุขแก่ทุกคน

ด้วยว่าเห็นเป็นพระพุทธศาสนา เสริมปัญญาพาจิตคิดกุศล

วิถีเซ็นบำเพ็ญแบบที่แยบยล จึงเสาะค้นแปลถ้อยแล้วร้อยกรอง

จัดจำแลงแปลงคำนำประดิษฐ์ ตามแนวคิดดั้งเดิมเสริมให้ผ่อง

จากต้นฉบับสลับตลอดให้สอดคล้อง ทั้งประคองทั้งเฉลยเปิดเผยความ

คงเนื้อหาสาระกระจะแจ้ง เก็บมาแต่งโดยรอบแม้ตอบถาม

ปรุงให้ชัดอรรถรสเพิ่มงดงาม พยายามระวังไว้การใช้คำ

หวังสรรค์เสกเอกลักษณ์นักภาษา ให้เจิดจ้าคารมแทรกคมขำ

หอมตรลบอบประทิ่นแผ่นดินธรรม ฝากลำนำนี้ไว้คู่ไทยเทอญ.

                                                                          ผู้ร้อยกรอง

ก่อนจำแลงแปลงคำนำประดิษฐ์

ระหว่างที่ข้าพเจ้าสอนวิชาการประพันธ์   ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  อยู่ที่โรงเรียนพระโขนง     พิทยาลัย  และที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย   เคยนำหัวข้อธรรมะและภาษิต  มาร้อยกรองเป็นคำกลอนเพื่อให้จดจำง่าย   ครั้นไปอยู่ที่โรงเรียนบางไทรวิทยา  ได้สมัครใจสอนรายวิชาพระพุทธศาสนา    ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการประกาศให้เป็นรายวิชาบังคับ  ข้าพเจ้าไปพบหนังสือดีเล่มหนึ่ง           ที่ท่านอาจารย์ช่วย   แสงสุชาติ   อดีตรองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ   แปลถอดความมาจากภาษาอังกฤษ   ชื่อ  Zen  Flesh ,  Zen   Bones   ของ   Paul   Reps   มาตั้งชื่อใหม่ในภาษาไทยว่า  “ปัญญาในพระพุทธศาสนานิกายเซ็น”   เป็นเกร็ดชีวิตจริงของศาสนิกในนิกายเซ็นที่แพร่หลายจากประเทศจีนไปสู่ประเทศญี่ปุ่น  ข้าพเจ้าจึงทดลองนำเกร็ดชีวิตนั้นๆ   มาร้อยกรองไว้เป็นคำกลอน  บางเรื่องมีลักษณะเหมือนเรื่องสั้นสากล  ปรากฏว่าเป็นที่ชื่นชอบในบรรดานักเรียนเพราะว่านอกจากจะได้ทราบเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา  จากชีวิตจริงในรูปแบบที่แปลกๆ แล้วยังได้รับอรรถรสทางภาษาไทยไปพร้อมๆ กันอีกด้วย

ปีการศึกษา  ๒๕๒๘  ข้าพเจ้าไปอยู่ที่โรงเรียนบางประหัน   ได้ไปเสาะค้นต้นฉบับภาษาอังกฤษที่หอสมุดแห่งชาติ  นำมาถอดความและร้อยกรองต่อไปอีกหลายเรื่อง  รวมทั้งไปพบบทความปาฐกถาเรื่อง ”พระพุทธศาสนาในประเทศจีน”  ของนายแพทย์ชาวจีนชื่อ  “ตันม่อเซี้ยง”  จัดพิมพ์รวมเล่มกับ  “สูตรของเว่ยหล่าง”  ของท่านพุทธทาสภิกขุ  ข้าพเจ้าเห็นว่า  ตัวอย่างที่องค์ปาฐกได้ยกมาอ้าง  มีลักษณะเหมือนกับเรื่องในประเทศญี่ปุ่น  จึงนำมาร้อยกรองร่วมไปด้วย

ข้าพเจ้าเคยอัดสำเนาคำกลอนนี้บางเรื่อง  ให้อ่านและวิพากษ์วิจารณ์กันในที่ประชุมของครูอาจารย์  และในชั่วโมงเรียนวิชาพระพุทธศาสนา  ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖  ปรากฎว่าเป็นที่ชื่นชมยินดี  ได้เสนอแนะให้นำออกสู่สายตาบุคคลภายนอก  อาจจะมีผู้พิจารณาให้ใช้เป็นแบบเรียน   หรือเป็นหนังสือ ส่งเสริมการอ่านในวิชาพระพุทธศาสนา  หรืออย่างน้อยก็น่าจะเกิดประโยชน์ในรายวิชาภาษาไทย  อันเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญประจำชาติอย่างหนึ่ง 

ข้าพเจ้าจึงนำมาจัดลำดับเรื่องตามเสียงสัมผัส  คือตั้งแต่เรื่องที่ ๑  ถึงเรื่องที่ ๔๕  นั้น  จะมีเสียงสัมผัสเชื่อมโยงกันโดยตลอด  แต่ทุกเรื่องจะจบความอยู่ในตัวเอง  จะเลือกอ่านตัดตอนเฉพาะเรื่องใดก่อนหลังกันก็ได้  เชิญท่านเลือกชิมลางดูตามอัธยาศัยเถิด  ขอขอบพระคุณ 

เนาวรส
๑  เมษายน  ๒๕๓๑